Η Γιούβε, ο Ολυμπιακός και τα χαμένα στάνταρ

Καλησπέρα σε όλους. Το σημερινό κείμενο μπορεί να μην περιέχει προτάσεις, αναλύσεις και εκτιμήσεις για τα σημερινά παιχνίδια του στοιχήματος, ωστόσο, κατά την άποψη μου περιέχει κάτι πολύ πιο σημαντικό, το οποίο θα πρέπει όλοι ανεξαιρέτως να έχουμε στην άκρη του μυαλού μας ή στον τοίχο του γραφείου μας, ειδικά αν ασχολούμαστε ή θέλουμε να ασχοληθούμε σοβαρά με αυτό το πού ονομάζουμε στοίχημα.

Από χθες το πρωί, όταν και ανέβασα στην αρχική σελίδα του BetFeller.com το κείμενο με τις προτάσεις μου, έγινα δέκτης αρκετών προσωπικών μηνυμάτων στα social media, τα οποία μπορεί κανείς να τα χωρίσει σε δυο κατηγορίες. Σε εκείνα που περιείχαν ευχαριστίες για τις χθεσινές επιτυχημένες επιλογές ή ακόμα και φωτογραφίες με επιτυχημένα δελτία, που περιείχαν δικές μου επιλογές, του Μιχάλη ή και του Κώστα. Ωστόσο, υπήρχε και μια ακόμα συνομοταξία μηνυμάτων, τα οποία έρχονταν από το πρωί και «ρωτούσαν» το πώς είναι δυνατόν να ποντάρω διαρκώς χρήματα κόντρα στην ομάδα που υποστηρίζω, τον Παναθηναϊκό.

Όταν είμουνα πολύ μικρός και πριν ακόμα αντιληφθώ τι σημαίνει ΠΡΟ-ΠΟ, γιατί τότε στοίχημα δεν υπήρχε στην Ελλάδα, είχα άτομα του οικογενειακού μου περιβάλλοντος τα οποία κάθε Κυριακή έπαιζαν ΠΡΟ=ΠΟ ξεκινώντας από ένα στάνταρ. Ποιο ήταν αυτό; Μα η Γιουβέντους. Όπου έπαιζε η «Μεγάλη Κυριά» θα κέρδιζε, είτε έπαιζε με την νεοφώτιστη της κατηγορίας Πεσκάρα, είτε αντιμετώπιζε εκτός έδρας την μεγάλη δύναμη της δεκαετίας του ενενήντα, Μίλαν. Φυσικά, το βράδυ της Κυριακής, το δελτίο κατέληγε στον κάλαθο των αχρήστων, αφού όλο και κάποια γκέλα έκανε η ομάδα του Μαρσέλο Λίπι.

Όταν μεγάλωσα και άρχισα και εγώ να χάνω μέρος από το χαρτζιλίκι μου στις απανωτές γκέλες της Άρσεναλ, του Παναθηναϊκού και της Ρεάλ, άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι κάτι δεν πάει καλά. Μου πήρε χρόνο να το καταλάβω και σε αυτό με βοήθησαν δυο καλοί φίλοι, με τους οποίος ακόμα κάνω παρέα, έχοντας όμως αλλάξει μυαλά και αυτοί και εγώ. Οι φίλοι μου αυτοί είχαν την «ατυχία» να υποστηρίζουν τον Ολυμπιακό, ο οποίος εκείνη την περίοδο έκανε τα πρώτα του βήματα στα «σαλόνια» του Champions League. Τα χρήματα που είχαν δαπανηθεί και φυσικά είχαν χαθεί στα προσδοκόμενα διπλά του Ολυμπιακού στην Ευρώπη, έχω την εντύπωση πως αγγίζουν άνετα αυτά που χρειάζονταν για την αγορά ενός καλού αυτοκινήτου εκείνης της εποχής.

Το επόμενο βήμα ήταν φυσικά κάτι που κάποιοι κάνουν ακόμα ασχολούμενοι με το στοίχημα. Ποιο είναι αυτό; Μα φυσικά δεν παίζεις ποτέ την ομάδα σου στο στοίχημα. Δεν λέω καλή τακτική για να αποφύγεις το δίλημμα και να μην έρθεις στη  δύσκολή θέση. Όμως και αυτό πολλές φορές δεν είναι λύση. Το όλο θέμα έχει λύση, είναι απλή και αποτελεί βασικό κανόνα των 10 εντολών του στοιχήματος, στις οποίες δεν έχουμε αναφερθεί από τούτες εδώ τις γραμμές και που ίσως θα έπρεπε να το κάνουμε κάποια στιγμή.

Κύριοι και Κυρίες, είναι απλό. Στοίχημα και συναίσθημα ή οπαδισμός, πείτε το όπως θέλετε, δεν πάνε μαζί. Την ώρα που διαβάζεις το ρεπορτάζ, που μελετάς τις τιμές, που σημειώνεις τα στατιστικά δεν υπάρχει ΠΑΟΚ, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ κτλ. Υπάρχει η τσέπη μου, το bankroll μου και ο μπουκμέικερ, όλα τα άλλα «πάνε περίπατο» εκείνες τις ώρες και γι αυτό προκύπτει το αποτέλεσμα που προκύπτει.

Σας ευχαριστώ πραγματικά για τα μηνύματα και την στήριξη. Στήλη αύριο νωρίς το πρωί και το μεσημεράκι 16:00 με 18:00 τα λέμε μέσα από το radioprimo.gr, παρέα με τον Μιχάλη Μουταφίδη.

Σχετικές δημοσιεύσεις